( م ) = وقف لازم

   وقف الزامی است و در صورت وصل، احتمال تغییر مفهوم جمله زیاد است.

   ( ط) = وقف مطلق

   تأکید می شود وقف کنید. چون موضوع مورد بحث تمام است.

   ( ج ) = وقف جایز

   هم می توان وقف کرد هم می توان وصل نمود.

   ( ز ) = وقف مجَوَّز

   مانند وقف جایز است. البته وصل آن بهتر است.

   ( ص ) = وقف مرَخَّص

   به خاطر طولانی بودن جمله و کمبود نفس، رخصت داده می شود وقف کنید و سپس از کلمه بعد ابتدا نمایید.

   ( لا ) = وقف ممنوع

   نباید وقف کرد. اگر به طور اضطراری مجبور شدید وقف کنید حتماً برگردید و مجدداً وصل نمایید.

   ( قلی )

   وقف بهتر از وصل است.

   ( صلی )

   وصل از وقف بهتر است.

   وقف بر پایان هر آیه حتی اگر جمله ناقص باشد سنت نبوی(ص) است. هر چند در این موارد وصل آیات بهتر است.