شهر آبدان را بهتر بشناسیم
نخستین ساکنان آبدان، طایفه‌های آبدونی و درمانده‌ها بودند که تابستان‌ها به تنگ نخل در هفت کیلومتری آبدان می‌رفتند و به باغداری و دامداری می‌پرداختند و زمستان‌ها به آبدان بازمی‌گشتند. این دو طایفه امروز نیز به آبدونی و درمانده‌ها معروفند. در سال 1311 قمری عبدالحمید خان از نوادگان محمد خان دشتی به آبدان رفت و با تفنگچی‌های خود در آنجا و مناطق اطراف آبدان حکومت کرد و باعث رونق آنجا شد.ه خلیج زیبای فارس می‌ریزد
مردم آبدان فارسی زبانند اما با گویش یا گونه زبانی منحصر بفرد آبدانی صحبت می کنند.
آبدان طایفه‌های سرشناسی چون خوانین و کرمی‌ها و فخرایی‌ها دارد که همگی با حکومت مرکزی مبارزه می‌کرده‌اند.
آبدان آثار تاریخی نیز دارد که عبارتند از: سد ساروجی که از ملاط ساروج ساخته شده و امروز مخروبه است و در کوه گُلی قرار دارد که در شمال شرقی آبدان است. قلعة پشمه که از چند اتاق تودرتو ساخته شده و در ارتفاع 800 متری کوه پشمه در شمال شرقی آبدان قرار دارد. بردن مصالح ساختمانی تا چنین ارتفاعی، امروز نیز کار دشواری است. کلات منقلی در 10 کیلومتری غرب آبدان در روستای خرگونه قرار دارد. ارتفاع این کلات 80 متر است و باد و باران درحال تخریب منقل‌های سفالی این کلات است. قلعة شیرین نیز در کوه‌های غربی آبدان، نزدیک روستای خرگونه است. از این قلعه چشمه‌ای‌آب و چند اتاق مخروبه باقی مانده است. تل کچاوه، تل گنبدان، تل اردو، ساروج‌های تنگ نخل بالایی، برکة دی‌نظر (تنگ نخل بالایی)و سیل‌بند کوه‌نی از دیگر آثار قدیمی آبدان است که تقریبا همگی درحال تخریبند و کاش تا کاملا نابود نشده‌اند، سازمان میراث فرهنگی برای مرمت این آثار تاریخی اقدام کند